De meeste beginnende bluesgitaristen lopen vroeg of laat vast op één en hetzelfde akkoord: B7. Niet omdat het extreem lastig is, maar omdat kleine details in vingerstand, handpositie en muting opeens keihard worden afgestraft. Je krijgt geratel, doffe snaren of een hapering in je ritme. In dit artikel krijg je een praktische, no-nonsense aanpak om het akkoord binnen tien dagen betrouwbaar in je spel te krijgen, met aandacht voor klank, timing en soepele overgangen in een 12-maatse blues in E.
Waarom juist dit akkoord zo vaak struikelt
In een klassieke 12-maatse blues in E vormen E7 (I), A7 (IV) en B7 (V) de ruggengraat. E7 en A7 voelen meestal snel comfortabel aan: open snaren, logische grijpen. B7 vraagt meer precisie. Je pink moet meedoen, je moet de lage E-snaar dempen en je ringvinger wil de B-snaar vaak onbedoeld raken. Het gevolg: het akkoord wordt het zwakke schakeltje in je groove. Oplossing: eerst klank, dan motoriek, dan pas tempo.
Vingerzetting die in de praktijk werkt
Gebruik onderstaande standaardgreep. Focus op kromme vingertoppen en een neutrale pols; laat je duim ongeveer midden achter de hals staan (niet over de rand hangen — behalve bij de muting van de lage E-snaar, zie verderop).
| Snaar | Fret | Vinger | Opmerking |
|---|---|---|---|
| 5 (A) | 2 | Middelvinger | Grondtoon van het akkoord (B); raak de snaar recht van boven. |
| 4 (D) | 1 | Wijsvinger | Major third (D#). Houd de knokkel dicht bij de snaar. |
| 3 (G) | 2 | Ringvinger | Let op dat je de B-snaar eronder niet dempt. |
| 2 (B) | 0 | Open | Mag niet worden geraakt door vlees van ringvinger. |
| 1 (e) | 2 | Pink | Vaak de zwakke schakel; houd de vinger rond en stevig. |
| 6 (E) | X | Gedempt | Dempen met duim of top van de middelvinger; niet laten klinken. |
Micro-aanpassingen die meteen verschil maken
- Polshoek: draai je pols net genoeg naar binnen zodat de pink recht naar beneden drukt; te vlak = doffe hoge e-snaar.
- Duimpositie: iets lager dan je gewend bent bij open akkoorden houdt ruimte voor de pink. Voor extra demping mag de duim de lage E licht raken.
- Vingeropstelling: denk “op de toppen”, niet “op het vlees”. Als de B-snaar dooft, trek je ringvinger 1–2 mm naar de kant van de G-snaar.
Klank eerst: drie checktests
Voordat je ritme toevoegt, doe deze mini-tests:
- Arpeggio test: tokkel 5–1 langzaam en luister of elke snaar helder klinkt. Iets dof? Corrigeer vingerhoek.
- Demptest: sla per ongeluk de lage E aan. Hoor je hem? Versterk de duim- of vingerdemping tot hij stil blijft.
- Pinkduurtest: laat het akkoord 4 tellen staan en kijk of de pink spanning verliest en de toon inzakt. Zo ja, kortere nagel en vingerkracht trainen.
Van losse greep naar muziek: ritme en feel
De blues vraagt niet om perfecte rechte achtsten, maar om een shuffle of swing. Tel “1 a 2 a 3 a 4 a” en accentueer de tellen. Laat je rechterhand een constante, losse pendel maken. In het begin: alleen de snaren 5 t/m 1. Houd de lage E uit je slag.
- Patroon A (basic shuffle): D–d – D–d – D–d – D–d (D = accent neer, d = licht op; constant pendelen).
- Patroon B (chuck): Neerslag dempen met handpalm, opzwaai licht. Zo train je controle over ruis.
Overgangen die er toe doen: E7 → A7 → B7 zonder hapering
De overstap naar B7 is vaak waar het tempo zakt. Train gericht:
- Bevriesmethode: speel een maat A7, stop, zet rustig B7, check klank, speel één maat B7. Herhalen. Geen tempo; alleen precisie.
- Spookgreep: til je vingers 2–3 mm op terwijl je van A7 naar B7 gaat, zonder ze te spreiden. Denk aan “samen verplaatsen”.
- Ankerpunt: wijsvinger verhuist naar D-snaar 1e fret. Zet die als eerste en bouw de rest eromheen: middelvinger (A2), ringvinger (G2), pink (e2).
- 2-tellen drill: met metronoom 60 bpm, A7 twee tellen, B7 twee tellen. Bouw op naar 80, 100, 110 bpm.
Veelgemaakte fouten en directe fixes
- Probleem: de B-snaar klinkt dof. Oorzaak: ringvinger leunt tegen de snaar. Fix: draai je pols 5–10° naar binnen en zet de ringvinger iets “steiler”.
- Probleem: hoge e-snaar rammelt. Oorzaak: pink staat te vlak of te ver van de fret. Fix: schuif tot vlak achter de fret en knijp net genoeg bij.
- Probleem: lage E trilt mee. Oorzaak: geen muting. Fix: duim iets over de rand of top van middelvinger tegen de E-snaar laten rusten.
- Probleem: tempodip bij overgang. Oorzaak: te laat inzetten. Fix: start de beweging al op tel 4 van de vorige maat (voorbereidende lift).
- Probleem: pijnlijke pink. Oorzaak: overdruk. Fix: minimal pressure drill: druk zo weinig mogelijk tot de noot nét schoon is; onthoud dat gevoel.
Dag-voor-dag plan (10 dagen)
Elke sessie: 15–20 minuten. Liever kort en scherp dan lang en slordig.
- Dag 1: Vorm & klank. 10 minuten arpeggio-test, 5 minuten demptest, 5 minuten shuffle patroon A op 60 bpm.
- Dag 2: Overgangen A7 → B7. Bevriesmethode, daarna 2-tellen drill op 60 bpm.
- Dag 3: E7 → A7 → B7 keten. 2–2–2 tellen per akkoord. Focus op same-lift spiergeheugen.
- Dag 4: Foutfix. Kies jouw grootste ruisbron en besteed er 15 minuten aan. Sluit af met 2 minuten clean take opnemen.
- Dag 5: Shuffle B + demping. Dempen met handpalm en duim. Tempo 70–80 bpm.
- Dag 6: Mini-riff rond B7 (zie onder). Combineer akkoord en lick zonder ritme te breken.
- Dag 7: 12-maats loop. E7 (4 maten), A7 (2), E7 (2), B7 (1), A7 (1), E7 (1), B7 (1). 80 bpm.
- Dag 8: Dynamiek. Speel dezelfde loop zacht/medium/hard. B7 mag nooit schuren door te hard slaan.
- Dag 9: Tempo-opbouw. 90–100–110 bpm. Korte blokken van 2 minuten, daarna 1 minuut rust.
- Dag 10: Opname & feedback. Neem jezelf op en markeer waar het nog schuurt. Plan jouw volgende week op basis van die punten.
Mini-licks die B7 laten zingen
Een akkoord dat goed klinkt, mag ook praten. Probeer deze eenvoudige versieringen:
- D-snaar hammer-on: speel D-snaar open → snel naar 1e fret (D#) terwijl het akkoord blijft staan. Klassiek bluesgevoel.
- Hoge e-snaar slide: pink schuift 2 → 4 en terug naar 2, gevolgd door de open B-snaar. Houd de rest van het akkoord vast.
- Baswandeling: A-snaar 2 → 4 (B → C#) terug naar 2, en dan het volledige akkoord aanslaan. Goed als overgang naar E7.
Variaties en mobiliteit
Als de open greep staat, bouw dan mobiliteit:
- B7/F#: voeg de duim op de lage E-snaar 2e fret toe voor een vette bas. Let op strak dempen bij strummen.
- Barre-variant (E7-vorm) op 7e positie: 7–9–7–8–7–7 (laag naar hoog). Deze vorm is verplaatsbaar en nuttig boven de 7e fret.
- Staccato comping: korte, gechokte slagen door direct na aanslag je vingers te ontspannen (zonder los te laten). Ideaal voor ritmische variatie.
Tempo zonder spanning: de rechterhand lost het op
Veel problemen bij wisselen naar B7 komen niet van de linkerhand, maar van een te agressieve of onregelmatige rechterhand. Houd de pendel constant, zelfs als je even “mist”. Ritme is belangrijker dan een perfecte klank op één slag; corrigeer klank op de volgende tel, maar laat de groove doorlopen.
Snelle troubleshooter
- Open B-snaar dempt: ringvinger 1–2 mm draaien, pols iets naar binnen.
- Krakende hoge e: pink dichter bij de fret en vinger top afronden.
- Lage E klinkt mee: duimmuting of middelvingertop tegen de snaar.
- Overgang traag: voorbereidende lift op tel 4 en denk “vorm als geheel” verplaatsen.
- Onzuivere intonatie: druk niet harder dan nodig; te veel kracht duwt snaren scherp.
Checklist: klaar voor de band?
Beantwoord voor jezelf:
- Klinken alle noten in het akkoord 8 van de 10 keer schoon, ook bij 100 bpm?
- Blijft de lage E consequent stil, ook tijdens krachtige strums?
- Kun je E7–A7–B7 één minuut non-stop spelen zonder tempodip?
- Heb je minstens één lick geïntegreerd die je muzikaal vindt klinken?
Als je vier keer “ja” hebt, is je basis solide. Bouw dan aan dynamiek en varianten (barre-vorm, doorlopende bas, staccato comping).
Een korte muzikale toepassing
Probeer deze mini-chorus (shuffle feel):
- Maat 1–4: E7 ritme (shuffle), sluit elke maat af met een lichte upstroke.
- Maat 5–6: A7, voeg in maat 6 een hammer-on op de G-snaar 0→2 toe.
- Maat 7–8: terug naar E7, bouw naar maat 8 kleine crescendo.
- Maat 9: B7 met de D-snaar hammer-on als accent op tel 2.
- Maat 10: A7, kort en droog (staccato).
- Maat 11: E7, speel zachter, laat ruimte.
- Maat 12: B7 staccato hits op tel 1 en de “a” van 2; daarna stop.
Tot slot: houd het muzikaal, niet mechanisch
Wie B7 benadert als puur een vingerpuzzel, blijft rommelen met ruis en spanning. Wie het akkoord ziet als een klank met een rol (de V in je blues), stuurt zijn aandacht vanzelf naar wat ertoe doet: heldere noten, strakke muting en een groove die niet breekt. Oefen kort, luister kritisch en neem jezelf op. Met de aanpak hierboven schuif je het akkoord van “struikelblok” naar “ankerpunt” in je 12-maatse blues.
Wil je een compacte referentie? Bewaar deze pagina of maak een eigen spiekbriefje met de vingerzetting, de drie checktests en één lievelings-lick rond B7.